Soorten fietsaccu's

Oplaadbare batterij voor elektrische fiets

Een fietsaccu is een oplaadbare batterij die speciaal is ontworpen voor je elektrische fiets. Hij zit vaak onder je bagagedrager, maar ook weleens bij het frame of de kettingkast. Aan de buitenkant zie je niet hoe bijzonder de binnenkant is. Binnen in een fietsaccu zitten accucellen, geschakeld in een serie. De cellen zijn gevuld met metalen, zoals koper, nikkel, kobalt en mangaan. Die metalen reageren op elkaar, waardoor er elektrische energie vrijkomt en je motor gaat draaien. En het mooie is: dit chemische proces is omkeerbaar. Je kunt je fietsaccu immers weer opladen met elektrische energie uit het stopcontact.

Meest gangbaar: lithium-ionfietsaccu’s

Fietsaccu’s zijn er in alle soorten en maten. Ze verschillen in prijs, kwaliteit, voltage, gewicht, gebruiksgemak en levensduur. Voor elk e-bikesysteem heb je weer een andere accu nodig. En fabrikanten blijven fietsaccu’s ontwikkelen die nóg lichter zijn, nóg sneller laden en nóg langer meegaan. Ze experimenteren met de chemische samenstelling: met de metalen dus. De allereerste fietsaccu bevatte lood en was daardoor letterlijk loodzwaar. Dat is natuurlijk niet zo handig als je snel wilt fietsen. Lithium daarentegen is het lichtste metaal ter wereld. Vandaar dat de lithium-ionaccu tegenwoordig de meest gangbare fietsaccu is.

Voordelen en nadelen van lithium-ion

Een lithium-ionaccu is een krachtige fietsaccu op basis van lithium (Li). Hij is vrij prijzig om aan te schaffen, maar erg licht, hij gaat lang mee en binnen drie à vier uur is hij weer opgeladen. Daarbij is de lithium-ionaccu goed bestand tegen temperatuurschommelingen, waardoor je je e-bike ook in de winter gerust kunt gebruiken. Dat klinkt goed, zo’n superkrachtige Li-ionfietsaccu. Maar let wel op: hoe krachtiger een accu, hoe voorzichtiger we moeten zijn. Neem deze tips voor veilig omgaan met fietsaccu’s ter harte.

Andere fietsaccu’s: NiCd, NiMh en LiPo

Naast de lithium-ionaccu zijn er nog drie typen fietsaccu’s op de markt:

• NiCd-fietsaccu: nikkel (Ni) en cadmium (Cd)
  Cadmium is een giftig metaal. Nikkel-cadmium-accu’s worden daarom niet meer gemaakt. Je kunt ze alleen nog tegenkomen op tweedehands fietsen.

• NiMh-fietsaccu: nikkel (Ni) en een metaalhydride (Mh)
  Goedkoop in aanschaf, maar vrij zwaar en groot. De levensduur is beperkt (circa vijf jaar), de accu loopt vrij snel leeg en in de winter daalt de capaciteit.

• LiPo-fietsaccu: lithium (Li) en een polymeer (Po)
  Polymeer is een samenvoeging van materialen. Er zijn LiPo-accu’s met kobalt en dioxide (LiCoO2), met mangaan en dioxide (LiMnO2) en met ijzer en fosfaat (LifePo4). Een LiPo-accu blijft lang vol en gaat lang mee, maar het grote nadeel is de prijs. Hij is zo duur dat hij nog nauwelijks beschikbaar is voor e-bikes.

Je oude fietsaccu weer inleveren

Die verschillende metalen in fietsaccu’s kun je prima recyclen. Dus heb je een oude fietsaccu liggen, lever hem dan in bij een fietsenwinkel die tevens Wecycle-inleverpunt is of bij de milieustraat van je gemeente. Dan krijgt je fietsaccu een tweede leven, bijvoorbeeld als brilmontuur!